دوره 4، شماره 4 - ( 10-1392 )                   جلد 4 شماره 4 صفحات 218-225 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- مرکز آموزش و پژوهش بیماری‌های پوست و جذام ، snasrollahi@tums.ac.ir
2- دانشکده داروسازی
چکیده:   (11660 مشاهده)
امروزه استفاده از فرآورده‌های ضدآفتاب به جهت جلوگیری از عوارض پرتوهای فرابنفش شامل بروز علائم پیری، آفتاب‌سوختگی و سرطان پوست توصیه می‌شود. به‌طور کلی ضدآفتاب‌ها به دو دسته‌ی شیمیایی (عمدتاً جاذب پرتوهای فرابنفش B) و فیزیکی (مانند اکسید روی و دی‌اکسید تیتانیوم) تقسیم می‌شوند. دسته‌ی دوم با مکانیسم بازتابش و منعکس‌کردن پرتوهای فرابنفش A و B نقش محافظتی خود را ایفا می‌نمایند. دی‌اکسیدتیتانیوم (TiO2) یکی از پرمصرف‌ترین ضدآفتاب‌های فیزیکی می‌باشد که امواج فرابنفش B (290–320 nm) و فرابنفش A (320–400 nm) را مسدود می‌کند. با این‌که دی‌اکسیدتیتانیوم یک رنگ‌دانه‌ی ایمن و فاقد عوارض جانبی می‌باشد، اما استفاده از نوع نانوذره‌ی آن می‌تواند سبب بروز نگرانی‌هایی شود. نانوذرات دی‌اکسیدتیتانیوم می‌توانند در سلول‌ها نفوذ کرده و در پی فرآیند فتوکاتالیز در حضور نور خورشید باعث آسیب‌رساندن به DNA سلول شوند.
متن کامل [PDF 1630 kb]   (3605 دریافت)    
نوع مطالعه: مروري | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۲/۷/۱۸ | پذیرش: ۱۳۹۲/۹/۳ | انتشار: ۱۳۹۲/۱۲/۱۸