دوره 8، شماره 2 - ( دوره‌ی 8، شماره‌ی 2 1396 )                   جلد 8 شماره 2 صفحات 63-70 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- مرکز تحقیقات امنیت غذایی و گروه تغذیه‌ی جامعه، دانشکده‌ی تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2- مرکز تحقیقات امنیت غذایی و گروه تغذیه‌ی جامعه، دانشکده‌ی تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ، Vipmaster1369@gmail.com
3- دانشکده‌ی پیراپزشکی، گروه تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی اهواز، اهواز، ایران
چکیده:   (1225 مشاهده)
زمینه و هدف: آکنه بیماری مزمن و التهابی پوستی است که شیوع فراوانی در میان جوانان و نوجوانان دارد. مطالعات، نتایج متناقضی در رابطه با تأثیر شاخص گلایسمیک و بار گلایسمیک رژیم غذایی برروی آکنه گزارش کرده‌اند. بنابراین هدف از مطالعه‌ی حاضر بررسی اثر شاخص گلایسمیک و بار گلایسمیک رژیم غذایی بر شدت علائم آکنه می‌باشد.
 
روش اجرا: تمام مطالعات مربوط تا دسامبر 2016 با استفاده از پایگاه‌های Google Scholar، PubMed، Science direct، Ovid و Cochrane library جمع‌آوری شد. تمامی مطالعات انسانی که به اثر GI (glycemic index) یا GL (glycemic load) برروی آکنه پرداخته بودند جهت بررسی انتخاب شدند.
 
یافته‌ها: از 714 مقاله در جست‌وجوی اولیه، 6 مطالعه مداخله‌ای و 3 مطالعه مورد ـ شاهدی در مرور سیستماتیک وارد شدند. مطالعات مورد شاهدی نشان دادند افراد مبتلا به آکنه نسبت به گروه کنترل بیشتر از غذاهای با نمایه‌ی گلایسمیک بالا (HGI) استفاده می‌کردند. در مطالعات مداخله‌ای، رژیم با نمایه‌ی گلایسمیک پایین (LGI) توانست تعداد ضایعات آکنه و هم‌چنین مقاومت انسولین را نسب به رژیم HGI بهبود بدهد.
 
نتیجه‌گیری: به‌طور کلی رژیم دارای بار گلایسمیک پایین نسبت به رژیم دارای بار گلایسمیک بالا منجر به بهبود آکنه چه ازنظر تعداد جوش‌ها و چه ازنظر شدت و وخامت التهاب می‌گردد.
متن کامل [PDF 297 kb]   (232 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۸/۳ | پذیرش: ۱۳۹۶/۸/۳ | انتشار: ۱۳۹۶/۸/۳