دوره 5، شماره 2 - ( تابستان 1393، دوره‌ی 5، شماره‌ی 2 1393 )                   جلد 5 شماره 2 صفحات 69-75 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mortazavi H, Abbasi F, Koopaie M, Esmaeili N. ELISA sensitivity in detection of autoantibodies desmoglein 1 and 3 in saliva and serum of patient with pemphigus vulgaris. jdc. 2014; 5 (2) :69-75
URL: http://jdc.tums.ac.ir/article-1-5071-fa.html
مرتضوی حسین، عباسی فرید، کوپائی مریم، اسماعیلی نفیسه. حساسیت ELISA در تشخیص اتوآنتیبادیهای دسموگلین 1 و 3 در بزاق و سرم بیماران مبتلا به پمفیگوسولگاریس. پوست و زیبایی. 1393; 5 (2) :69-75

URL: http://jdc.tums.ac.ir/article-1-5071-fa.html


1- گروه پوست، دانشگاه علوم پزشکی تهران
2- گروه بیماریهای دهان، فک و صورت، دانشکدهی دندانپزشکی، دانشگاه شاهد، تهران
3- گروه بیماریهای دهان، فک و صورت، دانشکدهی دندانپزشکی، دانشگاه شاهد، تهران ، maria_koopaie@yahoo.com
4- ﻣﺮﻛﺰ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﺑﻴﻤـﺎریﻫـﺎی خودایمنی ﺗﺎوﻟﻲ، داﻧـﺸﮕﺎه ﻋﻠـﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان
چکیده:   (3233 مشاهده)
زمینه و هدف: پمفیگوسولگاریس بهعنوان شایعترین شکل بیماری خودایمنی پمفیگوس بهشمار میرود. تهیهی نمونهی خون بهمنظور تشخیص بیماری، با دشواریهایی همراه است، درحالی که نمونهگیری از بزاق بسیار آسانتر میباشد. شناخت روشهای ارجح تشخیصی و پایش فعالیت بیماری، به تسریع تشخیص، درمان بهتر، کاهش هزینههای درمانی، ارتقای کیفیت درمان و کاهش مرگ و ناتوانی ناشی از بیماری خواهد شد. هدف از مطالعهی حاضر، بررسی حساسیت ELISA در تشخیص اتوآنتیبادیهای anti-DSG1 و anti-DSG3 در بزاق و سرم بیماران مبتلا به پمفیگوسولگاریس میباشد. روش اجرا: در این مطالعهی مورد ـ شاهدی، 40 بیمار مبتلا به پمفیگوسولگاریس مراجعهکننده به بیمارستان رازی که تشخیص بیماری آنها ازطریق بررسی آسیبشناسی و انجام ایمونوفلوئورسانس مستقیم به اثبات رسیده بود، بهعنوان گروه بیمار و 40 فرد سالم بهعنوان گروه شاهد مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه‌ی بزاق غیرتحریکی با روش تف‌کردن (Spitting) به همراه نمونهی سرم از هر دو گروه تهیه شد. اطلاعات دموگرافیک، شدت بیماری و فنوتیپ بیماری در پرسشنامه‌هایی که به این منظور تدوین شده بود، ثبت گردید. تست ELISAی DSG1 و DSG3 برروی نمونههای سرم و بزاق هر دو گروه انجام شد. یافته‌ها: سن متوسط بیماران 43.37±11.94 با دامنهی 26 تا 71 سال بود. ELISAی DSG1 بزاق در 17 بیمار (حساسیت 42.5%) و ELISAی DSG1 سرم در 36 بیمار (حساسیت 90%) مثبت گزارش گردید. همچنین ELISAی DSG3 بزاق، در 24 بیمار (حساسیت 60%) و ELISAی DSG3 سرم در 34 بیمار (حساسیت 85%) مثبت بود. نتیجه‌گیری: اگرچه حساسیت سرم در تشخیص اتوآنتیبادیهای پمفیگوسولگاریس نسبت به بزاق بیشتر است، اما از بزاق میتوان بهعنوان یک بیومارکر مناسب جهت تعیین سطوح آنتیبادیها و پایش فعالیت بیماری استفاده نمود.
واژه‌های کلیدی: ELISA، پمفیگوسولگاریس، بزاق، دسموگلین، سرم
متن کامل [PDF 272 kb]   (925 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۳/۸/۱۷ | پذیرش: ۱۳۹۳/۸/۱۷ | انتشار: ۱۳۹۳/۸/۱۷

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه پوست و زیبایی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Journal of Dermatology and Cosmetic

Designed & Developed by : Yektaweb