دوره 16، شماره 1 - ( دوره ۱6، شماره 1 1404 )
جلد 16 شماره 1 صفحات 21-16 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Tamimi P. A comprehensive review of exosome therapy in skin, aesthetics, and clinical medicine. jdc 2025; 16 (1) :16-21
URL: http://jdc.tums.ac.ir/article-1-5776-fa.html
URL: http://jdc.tums.ac.ir/article-1-5776-fa.html
تمیمی پگاه. مروری جامع بر اگزوزومتراپی در پوست، زیبایی و پزشکی بالینی. پوست و زیبایی. 1404; 16 (1) :16-21
دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ، pegahtamimi.md@gmail.com
چکیده: (829 مشاهده)
اگزوزومها وزیکولهای خارجسلولی کوچکی هستند که توسط سلولها ترشح شده و حاوی مولکولهای مختلفی همچون پروتئینها، RNA و چربیها هستند که میتوانند به سلولهای دیگر منتقل شده و اثرات متفاوتی بر آنها بگذارند. استفاده از اگزوزومها بهویژه در زمینههای پزشکی و زیبایی بهعنوان یک روش نوین مورد توجه قرار گرفته است. این ذرات زیستی در فرآیندهای مختلف ازجمله ضد پیری پوست، درمان التهابات پوستی، ترمیم زخمها و درمان ریزش مو اثرات مثبتی نشان دادهاند. اگزوزومها قادرند با انتقال میکروRNAها و سایر مولکولهای زیستی به سلولهای هدف، فرآیندهای بازسازی پوست و بهبود عملکرد آن را تسریع کنند. این مقالات همچنین به بررسی روشهای مختلف استخراج اگزوزومها و مزایا و معایب استفاده از آنها در درمانهای پوستی پرداخته و اهمیت تحقیقات بیشتر در این زمینه را مورد تأکید قرار دادهاند. نتایج نشان میدهند که اگزوزومها پتانسیل بالایی در بهبود شرایط مختلف پوستی دارند و میتوانند درمانهای غیرتهاجمی و مؤثری برای بیماریهای پوستی مانند آکنه، اگزما، پیری پوست و ریزش مو فراهم کنند. با وجود انتظارات شگفتانگیز از اگزوزومها هنوز نمیتوان آنها را بهعنوان درمانهای اصلی و جایگزین قطعی روشهای موجود بهصورت گسترده به کار گرفت ازاینرو، استفاده بالینی از اگزوزومها در حال حاضر عمدتاً محدود به مطالعات تحقیقاتی یا برخی مراکز خصوصی است و نیاز به تحقیقات گستردهتر و تأییدات قانونی بیشتر برای استفاده رسمی و گسترده در درمان دارد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
