دوره 16، شماره 3 - ( دوره ۱6، شماره 3 1404 )                   جلد 16 شماره 3 صفحات 168-157 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kazemi M, Khatibi F, Nasr S, Shirkavand A, Ataie Fashtami L. Importance of photodynamic therapy and inactivation in wounds and tissue repair: a review. jdc 2025; 16 (3) :157-168
URL: http://jdc.tums.ac.ir/article-1-5809-fa.html
کاظمی مریم، خطیبی فدورا، نصر شقایق، شیرکوند افشان، عطایی فشتمی لیلا. مروری بر اهمیت فتودینامیک‌تراپی و غیرفعال‌سازی فتودینامیکی در زخم و ترمیم بافت. پوست و زیبایی. 1404; 16 (3) :157-168

URL: http://jdc.tums.ac.ir/article-1-5809-fa.html


1- گروه میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا، دانشکده علوم و فناوری‌های نوین زیستی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
2- گروه پژوهشی فتودینامیک، مرکز تحقیقات لیزر پزشکی، پژوهشکده زخم و ترمیم بافت یارا، سازمان جهاد دانشگاهی علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3- گروه میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا، دانشکده علوم و فناوری‌های نوین زیستی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران * مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران، سازمان جهاد دانشگاهی ایران، تهران، ایران
4- گروه میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا، دانشکده علوم و فناوری‌های نوین زیستی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران * گروه پژوهشی فتودینامیک، مرکز تحقیقات لیزر پزشکی، پژوهشکده زخم و ترمیم بافت یارا، سازمان جهاد دانشگاهی علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ، shirkavand@acecr.ac.ir
5- گروه پزشکی بازساختی، پژوهشکده سلول‌های بنیادی، پژوهشگاه رویان، تهران، ایران
چکیده:   (469 مشاهده)
غیرفعال‌سازی فوتودینامیک ضدمیکروبی به‌عنوان یک استراتژی غیرآنتی‌بیوتیکی برای درمان زخم‌های عفونی، به‌ویژه زخم‌هایی که باکتری‌های مقاوم به چند دارو را در خود جای داده‌اند، در حال ظهور است. فتودینامیک‌تراپی ضد میکروبی (aPDT) یا به یک حساس‌کننده نوری متکی است که با تابش با طول موج مناسب، گونه‌های اکسیژن فعال (ROS) تولید می‌کند که باعث آسیب سریع و غیراختصاصی به غشاها، پروتئین‌ها و اسیدهای نوکلئیک میکروبی می‌شوند. حساس‌کننده‌های نوری مؤثر، بازده کوانتومی بالایی را برای نفوذ به هر دو ارگانیسم گرم مثبت و گرم منفی نیاز دارد، درحالی که منابع نوری مانند دیودهای نورگسیل (LED) یا لیزرها کنترل دقیقی بر تابش و نفوذ به بافت ارائه می‌دهند. تحقیقات بالینی نشان داده‌اند که aPDI، به‌تنهایی یا در ترکیب با دز پایین آنتی‌بیوتیک‌ یا فاکتورهای رشد، می‌تواند بار باکتریایی زخم‌های مزمن را تا ۸۴% کاهش داده و روند بهبودی را تسریع کند. چالش‌های فعلی شامل نفوذ محدود نور، دز بهینه و سمیت نوری بالقوه است، راه‌حل‌های نوظهور شامل حامل نانو برای حساس‌کننده نوری، پانسمان‌های آزادکننده اکسیژن و فعال‌سازی با کمک فراصوت برای افزایش اثربخشی و ایمنی هستند.
متن کامل [PDF 694 kb]   (134 دریافت)    
نوع مطالعه: مروري | موضوع مقاله: عمومى

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه پوست و زیبایی می‌باشد.

طراحی و برنامه نویسی: یکتاوب افزار شرق

© 2026 , Tehran University of Medical Sciences, CC BY-NC 4.0

Designed & Developed by : Yektaweb