Kazemi M, Khatibi F, Nasr S, Shirkavand A, Ataie Fashtami L. Importance of photodynamic therapy and inactivation in wounds and tissue repair: a review. jdc 2025; 16 (3) :157-168
URL:
http://jdc.tums.ac.ir/article-1-5809-fa.html
کاظمی مریم، خطیبی فدورا، نصر شقایق، شیرکوند افشان، عطایی فشتمی لیلا. مروری بر اهمیت فتودینامیکتراپی و غیرفعالسازی فتودینامیکی در زخم و ترمیم بافت. پوست و زیبایی. 1404; 16 (3) :157-168
URL: http://jdc.tums.ac.ir/article-1-5809-fa.html
1- گروه میکروارگانیسمهای بیماریزا، دانشکده علوم و فناوریهای نوین زیستی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
2- گروه پژوهشی فتودینامیک، مرکز تحقیقات لیزر پزشکی، پژوهشکده زخم و ترمیم بافت یارا، سازمان جهاد دانشگاهی علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3- گروه میکروارگانیسمهای بیماریزا، دانشکده علوم و فناوریهای نوین زیستی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران * مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران، سازمان جهاد دانشگاهی ایران، تهران، ایران
4- گروه میکروارگانیسمهای بیماریزا، دانشکده علوم و فناوریهای نوین زیستی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران * گروه پژوهشی فتودینامیک، مرکز تحقیقات لیزر پزشکی، پژوهشکده زخم و ترمیم بافت یارا، سازمان جهاد دانشگاهی علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ، shirkavand@acecr.ac.ir
5- گروه پزشکی بازساختی، پژوهشکده سلولهای بنیادی، پژوهشگاه رویان، تهران، ایران
چکیده: (469 مشاهده)
غیرفعالسازی فوتودینامیک ضدمیکروبی بهعنوان یک استراتژی غیرآنتیبیوتیکی برای درمان زخمهای عفونی، بهویژه زخمهایی که باکتریهای مقاوم به چند دارو را در خود جای دادهاند، در حال ظهور است. فتودینامیکتراپی ضد میکروبی (aPDT) یا به یک حساسکننده نوری متکی است که با تابش با طول موج مناسب، گونههای اکسیژن فعال (ROS) تولید میکند که باعث آسیب سریع و غیراختصاصی به غشاها، پروتئینها و اسیدهای نوکلئیک میکروبی میشوند. حساسکنندههای نوری مؤثر، بازده کوانتومی بالایی را برای نفوذ به هر دو ارگانیسم گرم مثبت و گرم منفی نیاز دارد، درحالی که منابع نوری مانند دیودهای نورگسیل (LED) یا لیزرها کنترل دقیقی بر تابش و نفوذ به بافت ارائه میدهند. تحقیقات بالینی نشان دادهاند که aPDI، بهتنهایی یا در ترکیب با دز پایین آنتیبیوتیک یا فاکتورهای رشد، میتواند بار باکتریایی زخمهای مزمن را تا ۸۴% کاهش داده و روند بهبودی را تسریع کند. چالشهای فعلی شامل نفوذ محدود نور، دز بهینه و سمیت نوری بالقوه است، راهحلهای نوظهور شامل حامل نانو برای حساسکننده نوری، پانسمانهای آزادکننده اکسیژن و فعالسازی با کمک فراصوت برای افزایش اثربخشی و ایمنی هستند.
نوع مطالعه:
مروري |
موضوع مقاله:
عمومى